امام رضا علیه السلام
 
اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا الْمُرْتَضَى الاِمامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَحُجَّتِکَ عَلى مَنْ فَوْقَ الاَرْضِ وَمَنْ تَحْتَ الثَّرى، الصِّدّیقِ الشَّهیدِ، صَلاةً کَثیرَةً تامَّةً زاکِیَةً مُتَواصِلَةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً، کَاَفْضَلِ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَد مِنْ اَوْلِیائِکَ

حسین بن موسی می گوید:
روزی در خدمت  امام رضا علیه السلام به خارج از شهر رفتیم. امام در نیمه‌های راه از ما پرسید:«آیا لباسی که مناسب باران باشد همراه دارید؟
»
گفتیم:«نه. چه حاجت به لباس بارانی؟! هوا که ابری نیست

امام فرمود:«اما من لباس مناسب همراه دارم و امروز باران خواهد بارید

چیزی نگذشت که ابری در آسمان ظاهر شد و باران شروع شد، به طوری که هر کس به فکر خود بود و همه به جز امام خیس شدیم
.

 

 


بحارالانوار، ج 49، ص 41، ح 29. از عیون الاخبار رضا، ج 2، ص 221.






طبقه بندی: فضایل و كرامات امام رضا(ع)، 
برچسب ها: كرامات امام رضا (ع)،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 8 بهمن 1392 توسط رحمان نجفی
لوگوی دوستان
لینک دوستان