امام رضا علیه السلام
 
اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا الْمُرْتَضَى الاِمامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَحُجَّتِکَ عَلى مَنْ فَوْقَ الاَرْضِ وَمَنْ تَحْتَ الثَّرى، الصِّدّیقِ الشَّهیدِ، صَلاةً کَثیرَةً تامَّةً زاکِیَةً مُتَواصِلَةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً، کَاَفْضَلِ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَد مِنْ اَوْلِیائِکَ

چشمه های خروشان تو را می شناسند


موجهای پریشان تو را می شناسند


پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی


ریگهای بیابان تو را می شناسند


نام تو رخصت رویش است و طراوت


زین سبب برگ و باران تو را می شناسند


از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی


ای که امواج طوفان تو را می شناسند


اینک ای خوب فصل غریبی سر آمد


چون تمام غریبان تو را می شناسند


کاش من هم عبور تو را دیده بودم


کوچه های خراسان تو را می شناسند

قیصر امین پور






طبقه بندی: امام رضا علیه السلام،  اشعار امام رضا (ع)، 
برچسب ها: اشعار امام رضا (ع)،  
نوشته شده در تاریخ شنبه 2 شهریور 1392 توسط رحمان نجفی
لوگوی دوستان
لینک دوستان